تبليغاتX
درد و دل - یه مطلب باحال از یه بچه ها

درد و دل

یه مطلب باحال از یه بچه ها

 

سلام دوستان

بالاخره ما با دست پر اومدیم ::::

یکی از بچه ها شعرش رو برای ما فرستاده ما هم اون رو برای شما نوشتیم

نویسنده شعر :  مهدی

  بسمه تعالي

The boys read this poem only!

O.K the girls read too

بين رشــــته ها تو كل ايرون              بهداشت عمـومي فقط تو كاشون

    يــــــه عالمه بچه انرژيـــك                  پــاكن همـــشونو ساده و شيك

    اول بگم از آقا پســــــرها                قند وعـــسلا كاكل به سرها

از سعيد بگــم بزرگـــمونه                    وقت زنــــشه خودش ميدونه

با مرامه و سنـــگين و رنگين                  هيچ وقـت نديدم من اونو غمگين

يك فري داريم كه عشـــق پوله                تيپش مث يه بچه ســــوسوله

با جنبه ولارجـــــه و موقر               در كل مــيشه گفت يه آنتي دختر

يك مژي داريم كه خيــلي تيزه              اين طــوري نگاش نكن كه ريزه

مهـدي كه ميگن ملـيح و پاكه                عشق اون فقـــط موزيك راكه

بهروز كه ميگم خيلي ريلكــسه            فارغ زكـــلاس و بحث و درسه

اون يه بوكسوره تمام عـــياره              من فك ميـــكنم حريف نداره

جنتلمن ما هاشم كلكـــيست            با صفـاتر از اون تو كلاس نيست

نصف فكر اون فقــط تو ريشه            نصف ديگرش دويــست و شيشه

ممد سده اي يه كشـــتي گيره           خيـلي خوب مي گن يه خم ميگيره

جمشيد كه منظم هسـت و باجود             اتمســــفر اونو مي گيردش زود

اما بگــــم از امير جونم من             با حاله و ســـــاده و فروتن

اون يك پســـره خوبه و نازه               اما به قـــــدش خيلي مي نازه

لباف كه پر احســاس و صريحه            با ظرفيــــت و شيك و مليحه

آقاي شفيع خــــيلي باحاله             شب تا به ســـــحر فكر عياله

واقعا كه آدمـي خـــداييست           مثبت تر از اون تـوي كلاس نيست

امـا بگم از حســـين صفايي          نيســت اون پـسر سر به هوايي

موجــــودي ما هميشه موجود          وقت و هســتي و نيستي و كمبود

يك شيعه داريم به عشــق سياوش         خوندن ز قمـــيشي شده كارش

ممد كه ميگن خــــيلي شريفه               فك ميـــــكنه بر دنيا حريفه

هر چند كه به ظاهر اون جليــله            من حـــس ميكنم كه زن ذليله

از ممد علي بگـــــم كه نازه               درهاي دلـــــش رو همه بازه

ما دوستـــش داريم خيلي فراوون           هر چنـد اگه هست اونور ايرون

آقا پسرارو گفتــــم از جون           دختر خانمارو ميــــگم اكنون

از ســــهرابيان بگم كه شاده           با كلاســـــه و چه بي افاده

اون يه دختر پر شــــر و شوره          احســــاسي و خيلي بي غروره

عصار كه يه بچــــه مايه داره          من حس می کنــم کلاس می ذاره

اون يه دخـــتره ساده و تنهاست         ظــاهرش ميگه كه غير ازينهاست

خانوم بلـــــــيغي خيلي نجيبه            با ســـهرابيان دوست و حبيبه

از زري بگــــم كه هي مي كوشه          از اول سال تو جــنب و جوشه

اون يه دختر شيطون و پاكـــــه           روي ناخوناش هميــــشه لاكه

از ســــــيد و اولاد پيمــبر                داريم تو كلاس ما دو تا دخـــتر

اوليش كه هســـت طيبه ي شـيك          هست يه دختـــره خيلي رمانتيك

دوميش كه هست منظرالســـادات          مي كشــت خودشو تو امتحانات

اون يه دختـــــره خوبه و آروم              در كل ميــشه گفت يه پارچه خانم

بهرامي كه خــــوش قلب و رحيمه          من فك مي كنــــم خيلي فهيمه

فتـــــــانه كه خيلي با وقاره                  كاري به كــــار هيشكي نداره

اون نترســـــه و خيلي شكيباس               اون متانتش شايد از اينجــــاس

پروانه که خيلی ســـــر به زيره             مهربون و خـــوش قلب و ضميره

دهقــــان كه تو هر لحظه يه جوره           احســـاسي و خيلي با شعوره !؟

زيبـــــايی کــه دختری متينه             روشو ميگـــــيره هيشکی نبينه

تقصير نداره محيــــــط کاشون            داشته اثری قـــــوی رو ايشون

خانم كـريم زاده نجيـــــــبه              ظــــاهرا كه دختري عجيـــبه

خرخـــــونه و مذهبی و کم رو          با اين همه اسپــــرته و خوش رو

خانوم رئيــــسي که مهــربونه          واسه دختـــــــرا يه سايبونه

اون يه دخـــــتر پر از هياهوست           فكرش اينه كه بگـــيره هي دوست

خانوم عــــــلي بيگی محجـوب         کـم روست يه کمي و ساده و خوب

خانوم صمدي ساكته خيــــــلي          عاشـــــق شده انگار مثل ليلي

محبوبه كه خيلي مهـــــــربونه          شــــب تا به سحر ميگن ميخونه

در حلقه ي عشـــق اون شده در بند        خنـــــده رو لباشو تو دلش قند

خانوم جوانمـردي ونـوري       با هم رفيقـن اونم چه جـوري

اين قربون اون مـــيره هميشه    اون مــيگه بدون تو نـميشه

ميرابي ما اهـــــــل نوش آباد  حســاسيتـــــش زياده اي داد

فرزانه همـش به فـكر درسه   هي تو كتابا مـــــيزنه پرســه

راــتي به خودم ميگن قمي جون دوستار شــمام محو صفاتون

گفتم همتــــونو من به يك رنـگ باشــــعر و ترانه اي خوش آهنگ بد گفتــــم اگــر به من ببخشيد توي ذهن مـــــن اينها درخشيد

شعر : از يك مبارز

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1384ساعت 14:28  توسط مهرداد و امیر  |