درد و دل

سلام دوستان

باز هم به نام او به نام او که ذره ذره وجودم یک یک تار و پودم از اوست و داشتن زندگی خود را مرحمتی از کوی دوست میدانم "نه حق خود" و در هدایت این زندگی به صراط مستقیم هر چه از خدا میخواهم بیش از آنچه هست که حق من باشد پروردگارا سرگردانم نمیدانم باز هم نمیدانم مانند همیشه که هیچ چیز از حقیقت نمیدانستم هویتی گنگ و گیج دارم کلماتم گنگ است صدایم سکوت و آرامشم طوفانی است و آینده خود را در هاله ای از ابهام میبینم خداوندا دوستانی را که به تازگی به من عطا کردی که همچون آبسردی بر روی آتش دل من بودند امیدوارم روشنگر راه من باشند و چراغی در تاریکیهای نادانی خود تا از تکرار بگریزم و قدم به سوی روشنایی بگذارم و همچنین یا رب در اول و آخر نوشته های خود فی الدنیا حسنه را خواستارم زیرا به این معتقدم که با دنیای حسنه آخرتی نیکو خواهم داشت

به امید روزی که اسم وبمون خاطره ای بیش نباشد و دلی سوخته نباشد